Duizendjarig rijk

Definitie en bron

Volgens de chiliastische uitleg van het Nieuw-Testamentische Bijbelboek Openbaring hoofdstuk 20 zal Jezus Christus na zijn terugkeer op aarde en nadat hij definitief heeft afgerekend met de antichrist en de valse profeet en voorlopig met de satan, op aarde een wereldwijd vrederijk oprichten dat duizend jaar zal duren, het zogeheten Duizendjarig rijk.

Men noemt het geloof in en de verwachting aan een letterlijk duizendjarig rijk ook wel het chiliasme naar het Griekse woord chilias dat duizend betekent. Een ander woord hiervoor is millennialisme dat is afgeleid van het Latijnse woord mille dat eveneens duizend betekent.

De wereld tijdens het Duizendjarig rijk

De bevolking van de aarde wordt gevormd door degenen die de zware godsoordelen en oorlogen hebben overleefd die op het eind van het regime van de antichrist de mensheid hebben gedecimeerd. Tijdens dit Duizendjarig rijk gaan alle profetieën in vervulling die in het Oude Testament aan Israël zijn gegeven, zoals bijvoorbeeld die uit Jesaja hoofdstuk 2 waarin staat dat het oorlogstuig zal worden omgevormd tot landbouwgereedschap. Israël zal aan het hoofd van alle volken en landen staan en deze volken zullen jaarlijks opgaan naar de opnieuw opgebouwde Tempel van Jeruzalem om daar eer te bewijzen aan Messias Jezus die als de beloofde Grote Koning uit het Huis van David over Israël en over de hele aarde heersen zal; voorts zullen delegaties van alle volken jaarlijks het Loofhuttenfeest in Israël meevieren.

De christelijke gemeente zal ondertussen in het Nieuwe Jeruzalem wonen dat zichtbaar boven de aarde zal zijn.

De vrede die er tijdens die periode op aarde zal heersen is niet compleet, de zonde zal er nog zijn zij het zonder stimulerende aanwezigheid van de satan en zijn demonische engelen. Er staat ook geschreven dat de Messias met een 'ijzeren staf' zal heersen dwz. er is dwang nodig om sommigen in het gareel te houden. Tevens is er rechtspraak nodig, dus er worden nog overtredingen geconstateerd van de vredestoestand. En de dood is er ook nog steeds hoewel men pas over het algemeen op 'zeer hoge leeftijd' overlijdt. Dat het dus om een uitwendige vrede gaat die niet bij iedereen inwendig is zal blijken als tegen het einde van het Duizendjarig rijk de satan zal worden losgelaten uit zijn gevangenschap om vervolgens te trachten de mensheid te verleiden zich tegen Jezus Christus' Koningschap te verzetten. Een deel van de mensheid zal hem hierin volgen maar deze opstand zal teneer worden geslagen en met de satan wordt definitief afgerekend. Hierna geeft Jezus als God de Zoon alle macht die hij uitoefende terug aan God de Vader. Het Duizendjarig rijk is dan afgelopen en gaat over in het Laatste Oordeel (ook wel de 'Jongste Dag' genoemd) waar over de nog levenden en de verrezen doden door God zal worden beslist. Vervolgens komt er een nieuwe hemel en aarde waar zonde, ziekte en dood niet meer bestaan en waar diegenen die dat waardig zijn geacht daar altijd in de nabijheid van God mogen verblijven. Het Nieuwe Jeruzalem zal dan 'nederdalen' op de nieuwe aarde.

Waarom komt er een Duizendjarig rijk?

Volgens de traditionele uitlegging wil God met het Duizendjarige rijk aantonen voor iedereen dat ook al is de wereld volmaakt ingericht en onder een volmaakte rechtvaardige heerser, namelijk Jezus de Messias, dat als het hart van de mens (zijn diepste innerlijke beweegredenen) niet vrijwillig God wil volgen dat er dan nog steeds geen volmaakte (dwz vrijwillige en dus ook innerlijke) ware vrede is. Hiermee wordt volgens traditionele christenen dan ook de pogingen van de mens door de geschiedenis heen om een 'universele heilstaat' zonder God op te richten naar het land der fabelen verwezen. Dat toonde trouwens de wereldomvattende 'heilstaat' van de antichrist al aan.

Het Duizendjarig rijk in de geschiedenis

Speculaties over het hoe en wat van een Duizendjarig rijk hebben er tijdens de geschiedenis van het christendom altijd bestaan. In de geschiedenis van het christendom zijn verscheidene periodes geweest van een sterke verwachting van het naderende Duizendjarige rijk en meestal speelde dan ook het geloof in het einde der tijden en het laatste oordeel een rol hierbij. Vooral de naderende overgang naar het jaar 1000 bracht een massale golf van angst voor het einde der tijden teweeg onder de Europeanen: men ging er namelijk vanuit dat bij de geboorte van Christus het duizendjarige rijk reeds begonnen was en dat nu het laatste oordeel aanstaande was. De kerk profiteerde enorm hiervan doordat veel rijke 'schuldbewuste zondaars' hun bezittingen nog snel bij testament overmaakten aan de kerk. Tijdens de roerige en vaak bloederige beginperiode van de reformatie ontstonden ook veel kleine en grote bewegingen met een sterke verwachting van het naderende einde der tijden. Mede vanwege alle misstanden en excessen die hieruit voortvloeiden (zie sekte) alsook allerlei 'wilde' speculaties staat het geloof in een letterlijke eindtijd bij veel grote kerkelijke denominaties niet meer prominent op de voorgrond. Bij het naderen van het jaar 2000 was er echter weer een stijgende eindtijd-verwachting bij vooral evangelisch georiënteerde christenen merkbaar, een verwachting die zich overigens ook na het jaar 2000 heeft voortgezet. Het geloof aan een letterlijk Duizendjarig rijk na de terugkomst van Jezus Christus leeft nu nog het sterkst bij evangelische en fundamentalistische christenen en groeperingen als de Jehovah's Getuigen.

Literatuur

Daarvoor wordt verwezen naar wat onder het gelijknamige kopje staat geschreven bij het artikel over de antichrist.

Een klassiek werk over millenniaristische bewegingen is: The pursuit of the Millennium van Norman Cohn (eerst gepubliceerd door Secker & Warburg Ltd, 1957)