Adolf Eichmann
Karl Adolf Eichmann (19 maart 1906 – 1 juni 1962) was een Duitse nazi-functionaris in het Derde Rijk en een oorlogsmisdadiger.
Adolf Eichmann werd geboren in Solingen, Duitsland. Als kind werd hij, door zijn donkere uiterlijk, vaak voor Jood uitgemaakt door zijn klasgenoten.
In april 1932 werd hij lid van de Oostenrijkse Nazipartij. Zijn carrière binnen de SS verliep voorspoedig en in 1934 was hij als Zionisme-expert in Berlijn verantwoordelijk voor Joodse aangelegenheden.
In 1937 raakte Eichmann ervan overtuigd dat het "Joodse probleem" kon worden opgelost door joden uit het Duitse territorium te verbannen. In dat jaar bezocht hij de Palestijnse gebieden (toen nog als mandaatgebied in het bezit van Engeland) om te kijken of het mogelijk was de joden uit Duitsland hiernaar toe te deporteren. Hij kwam aan in Haifa, maar kreeg van de Engelsen alleen toestemming om van daar direct naar Caïro te reizen. Later adviseerde Eichmann om economische en politieke redenen negatief over een deportatie van Duitse joden naar Palestina.
Met de Anschluss van Oostenrijk in 1938 kreeg Eichmann de kans om zijn theorie in de praktijk te brengen. In Wenen startte hij een verplicht emigratieprogramma. In de eerste zes maanden na de annexatie van Oostenrijk hadden 45.000 joden Oostenrijk verlaten. Nog eens 100.000 vertrokken voor het uitbreken van WO II.
Hij was als luitenant-kolonel van de SS verantwoordelijk voor het transport van miljoenen joden naar concentratiekampen die leidden tot de holocaust.
Na de Tweede Wereldoorlog namen de Amerikanen Eichmann gevangen. Hij wist echter te ontsnappen en verbleef vervolgens een paar jaar in een bosrijk gebied in Noord-Duitsland; toen het hem daar te heet onder de voeten werd, vluchtte hij vervolgens naar Argentinië.
Proces tegen Eichmann
Oud-concentratiekampgevangene Simon Wiesenthal wist Eichmann op te sporen. Hij had zich verscholen in Argentinië, onder de naam Ricardo Clement. De Israëlische geheime dienst, de Mossad, heeft hem ontvoerd en vervolgens gedrogeerd aan boord van een vliegtuig weten te smokkelen. Zo werd hij naar Israël gebracht, waar hij vervolgens werd berecht.
Twee jaar later werd Eichmann schuldig bevonden aan oorlogsmisdaden en op 1 juni 1962, enige minuten na middernacht, opgehangen. Zijn lichaam werd gecremeerd, waarna de as werd uitgestrooid boven de Middellandse Zee.
Weliswaar betuigde Eichmann tijdens zijn proces in Israël zijn spijt over de Jodenvervolging, maar deze spijtbetuiging werd niet serieus genomen vanwege eerdere uitlatingen die hij had gedaan toen hij nog niet in gevangenschap verkeerde.
Het proces tegen Eichmann in Jeruzalem verkreeg wereldwijde aandacht. Vele getuigen werden opgeroepen. De wereldpers heeft er uitvoerig verslag over uitgebracht. Het is niet onaannemelijk dat eerst door het proces tegen Eichmann de ernst van de Holocaust tot de wereldopinie is doorgedrongen. Ook voor de jonge staat Israël was dit proces van zeer groot belang. Het ondersteepte als het ware de noodzaak van een nationaal tehuis voor de joden.
Eichmann is tot dusver (2005) de enige persoon wiens door een Israëlische rechtbank opgelegde doodstraf daadwerkelijk is voltrokken.
Media