Cellules Communistes Combattantes

Cellules Communistes Combattantes (CCC) (Frans voor: Strijdende Communistische Cellen) is de benaming van een extreemlinkse terreurgroep die in 1984 en 1985 veertien aanslagen pleegde in België. De CCC kondigden aanslagen vaak van tevoren aan. Toch werden twee brandweerlieden gedood en raakten 28 mensen gewond.

Op 16 december 1985 werden vier leden opgepakt en kwam er aan de CCC-terreur een einde.

Geschiedenis

De eerste aanslag werd gepleegd op 2 oktober 1984 bij een vestiging van het Amerikaanse bedrijf Litton in Evere. Op 3 oktober volgde een aanslag bij een vestiging van MAN in Groot-Bijgaarden en op 8 oktober ontplofte een brandbom bij Honeywell in Evere. Verder werden er ook aanslagen gepleegd bij het Liberaal Studiecentrum in Elsene (15 oktober), het secretariaat van de CVP in Gent en werden twee zendmasten van het leger opgeblazen in Bierset.

Op 11 december 1984 werd op vijf plaatsen tegelijk (Estival, Gages, Gastuche, Glons en Itter) een NAVO-pijpleiding opgeblazen. De Bank of America in Antwerpen was op 4 december 1985 het laatste doelwit van de CCC.

De aanslagen werden gepleegd met behulp van dynamiet afkomstig uit een partij van 25 kilo gestolen uit een steengroeve bij Ecaussines in juni 1984.

Op 16 december 1985 arresteerde de Gerechtelijke politie in Namen de vier belangrijkste leden van de CCC. De leider van de CCC was Pierre Carette die op 25 februari 2003 weer vrij gekomen is. De andere leden waren Didier Chevolet (vrijgelaten in 2000), Pascale Vandegeerde (vrijgelaten 4 februari 2000) en Bertrand Sassoye (vrijgelaten 10 juli 2000)

Manipulatie

Er zijn aanwijzingen dat de CCC gemanipuleerd werden door de veiligheidsdiensten. Dit zou onder andere blijken uit:

• dat al in 1978 was bij de veiligheidsdiensten het bestaan en de identiteit van de radicale personen bekend die later de CCC zouden vormen. Er wordt aangenomen dat de CCC diep geïnfiltreerd is geweest.
• de professionaliteit waarmee de diefstal van het dynamiet van een zeer goed beveiligde locatie, alsmede de professionaliteit van de aanslagen op de NAVO pijplijnen werden uitgevoerd is, gelet op de achtergrond van de gearresteerde CCC-leden, nauwelijks te verklaren zonder hulp van buitenaf.
• dat de campagne van de CCC samenviel met de terreurcampagne van de Bende van Nijvel en past in de zogenaamde strategie van de spanning zoals beschreven in een nota van de Amerikaanse generaal Westmoreland uit 1970. Bijna gelijktijdig met de ontmanteling van de CCC komt ook een einde aan de terreur van de Bende van Nijvel.

Er zijn echter nooit concrete bewijzen voor de manipulatie van de CCC gevonden en Pierre Carette ontkent dit in de enkele interviews die hij gegeven heeft.

Hoewel de CCC na arrestatie van de vier belangrijkste leden geacht werd ontmanteld te zijn, werd in april 1997 nog een opslag van explosieven en wapens van de CCC gevonden. De huur van die garage werd gedurende al die jaren betaald.

Literatuur

Jos Vander Velpen, De CCC, de staat en het terrorisme, EPO Berchem 1987.