Heinrich Heine

Heinrich Heine (Düsseldorf 13 december 1797- Parijs 17 februari 1856) was een Duitse dichter van Joodse afkomst. In 1825 trad hij om opportunistische reden toe tot de Lutherse kerk maar een daadwerkelijke bekering tot het christelijk geloof maakte hij pas mee toen hij aan het eind van zijn leven verlamd op zijn ziekbed in Parijs lag. Sinds 1831 namelijk woonde Heinrich Heine in Parijs.

Heine behoorde tot de Romantiek en maakte vele ironische en spitsvondige gedichten die ook hedentendage nog aanspreken. Innerlijk was Heine een tegenstrijdig mens, enerzijds voelde hij zich Duitser, anderzijds wereldburger; dezelfde soort dubbele gevoelens had hij ook ten aanzien van het jodendom en de romantiek.

Beroemd is zijn uitspraak dat "Wo man Bücher verbrennt, verbrennt man am Ende auch Menschen" ("Waar men boeken verbrandt, verbrandt men uiteindelijk ook mensen") die als een profetische vooruitblik geldt voor wat er later in het 'Derde Rijk' van Hitler plaatsvond.

Een beroemde dichtbundel van hem is Das Buch der Lieder (Het Liederenboek) met onder andere Die Lorelei en Im wunderschönen Monat Mai.