Hirohito

Hirohito (29 april 1901 – 7 januari 1989) volgde in 1926 zijn vader Yoshihito op als Taisho-keizer van Japan, nadat hij al in 1921 tot regent was benoemd. Hij was de keizer die het langst over Japan heerste. Die periode staat in Japan bekend als die van de Showa (verlichte vrede).

Niet alles was echter vrede tijdens het bewind van Hirohito. Hij leidde formeel zijn land in de oorlogen tegen China en in de Stille Oceaan en onder zijn leiding bezetten Japanse troepen tijdens de Tweede Wereldoorlog grote delen van Zuidoost-Azië. In 1945, nadat de Verenigde Staten Japan door de bombardementen op Hiroshima en Nagasaki op de knieën had gedwongen, kondigde hij in een radiotoespraak de Japanse overgave aan de geallieerde troepen aan.

Tot en met de Tweede Wereldoorlog had Hirohito de status van goddelijke 'ikegami', Japans voor 'levende natuurgeest', een van de belangrijkste begrippen van het Shintoïsme. In 1946 dwongen de Amerikanen hem zijn goddelijke status te verwerpen. Van toen af was hij nog slechts het symbolisch hoofd van de Japanse staat en van de eenheid van de natie.

Hoewel de keizer als persoon geen oorlogszuchtig karakter had - hij hield zich liever bezig met het bestuderen van insecten - was en bleef hij voor veel Nederlanders het symbool van de wrede Japanse onderdrukking (Jappenkampen) in Nederlands-Indië.

In 1924 huwde Hirohito Nagako Kuni (1903-2000), die de titel prinses kreeg. In 1933 werd hun oudste zoon en troonopvolger, Akihito, geboren. Na Hirohito's dood volgde deze hem op als keizer van Japan.