Lascaux
Lascaux is een plaats in de Vallée de la Vézère vlak bij de plaats Montignac in de Franse Dordogne, waar in 1940 in een grot een groot aantal rotswandschilderingen werd ontdekt. Deskundigen dateren die op 15.000 - 10.000 v. Chr. Het is de rijkst beschilderde prehistorische grot die tot nu toe is ontdekt.
De schilderingen hebben vooral het dier als onderwerp; de bizon, het hert, de neushoorn, de koe, paarden, rendieren en stieren. Ze doen realistisch aan, beelden met veel zeggingskracht veelal levendige situaties uit, maar zijn tevens enigszins vervormd en sommige doen naïef aan. De (aard)kleuren en tekeningen zijn goed bewaard gebleven. Veel schilderingen hebben geheel gekleurde vlakken, andere zijn transparante tekeningen met forse lijnen.
De grot wordt echter bedreigd door bacteriën en schimmels. Wetenschappers hebben kleine witte donsharen ontdekt op de bodem en de zijwanden. Men noemt de Fusarium solani een vrij sterke en schadelijke zwammensoort. Het is daarbij niet de eerste keer dat er zich problemen voordoen. In 1963 moest men het publiek al de toegang ontzeggen, ingevolge vorming van groene algen en schimmels, die te wijten zijn aan een onophoudelijke toeloop. Tegenwoordig is de oorspronkelijke grot niet meer toegankelijk; in een naburige grot (Lascaux II) is echter een volledige reproductie gemaakt die wél toegankelijk is voor het publiek.
Men noemt de prehistorische periode in de kunst van 25.000 - 10.000 v. Chr. (in het laat-palaeolitische tijdperk) de Magdaleniën-periode, naar de grot van La Madeleine, eveneens in de Dordogne.
Ontdekt in 1940 en geplaatst op de werelderfgoedlijst van de UNESCO gaat de grot van Lascaux door als de "Sixtijnse Kapel van de Paleolitische Kunst".
Externe link