Leefbaar Rotterdam

Leefbaar Rotterdam is een lokale politieke partij in Rotterdam.

Leefbaar Rotterdam ontstond eind 2001 gelijktijdig met een aantal andere lokale Leefbaar-partijen, onder invloed van de opmars van Leefbaar Nederland. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 6 maart 2002 haalde de partij, met Pim Fortuyn als lijsttrekker 34,7% van de stemmen en werd daarmee ineens de grootste partij in de gemeenteraad. De bekendmaking van deze aardverschuiving in het voormalige rode bolwerk Rotterdam tijdens een tv-debat van landelijke lijsttrekkers, bracht de twee gedoodverfde kandidaat-premiers Ad Melkert (PvdA) en Hans Dijkstal (VVD) in een vrije val in pers en publieke opinie.

Na de moord op Fortuyn werd docent geschiedenis Ronald Sorensen fractievoorzitter. Van de behaalde 17 zetels in de gemeenteraad van Rotterdam (totaal 45 zetels), bezit Leefbaar Rotterdam er anno 2005 nog 13. Eén lid besloot al bij de installatie van de raad een eenmansfractie te beginnen, drie andere leden zijn later uit de fractie gestapt. De bekendste van deze vier, Michiel Smit, begon een eigen partij: Nieuw Rechts.

In het college van Rotterdam levert Leefbaar Rotterdam twee wethouders: Wim van Sluis (haven, economie, werkgelegenheid, milieu) en Marianne van den Anker (veiligheid en volksgezondheid). De derde wethouder van Leefbaar Rotterdam, Marco Pastors van fysieke infrastructuur moest aftreden na een motie van wantrouwen die de gemeenteraad op 8 november 2005 aannam. Zijn uitlatingen over de Islam brachten hem herhaaldelijk in conflict met de CDA-wethouder Geluk van Integratie. Pastors is politiek leider van de partij en gaat de lijst aanvoeren voor de verkiezingen van 2006.

Van den Anker verving in januari 2004 Rabella de Faria, die opstapte nadat de fractie van Leefbaar Rotterdam het vertrouwen in haar had opgezegd.