Olympische Winterspelen 2002

XIXe Olympische Winterspelen

Deelnemende landen	77
Deelnemende atleten	2,399 (886 vrouwen, 1,513 mannen)
Evenementen	78 in 7 sporten
Openingsceremonie	8 februari, 2002
Sluitingsceremonie	24 februari, 2002
Officiële opening door	President George W. Bush
Atleten eed	Jim Shea (skeleton)
Jury eed	Allen Church (alpineskiën)
Olympische vlam	Het Amerikaanse ijshockey team dat de gouden medaille won tijdens de Winterspelen van 1980

De XIXe Olympische Winterspelen werden in 2002 gehouden in Salt Lake City (Verenigde Staten). Ook de steden Québec (Canada), Sion (Zwitserland) en Oestersund (Zweden) hadden zich kandidaat gesteld om deze spelen te organiseren.

Salt Lake City had zich al eerder kandidaat gesteld om onder andere de spelen van 1998 te organiseren, toen de Winterspelen van 1998 uiteindelijk met een klein verschil (46-42) werden toegewezen aan Nagano (Japan) werd besloten om de volgende keer alles uit de kast te halen. In de aanloop naar verkiezing van de organisator voor de spelen van 2002 door het IOC in 1995 werden de IOC leden door Salt Lake City getrakteerd op onder andere geheel verzorgde ski-trips, beurzen en banen voor familieleden van de IOC leden en plastische chirurgie. De opzet werkte en de spelen werden inderdaad aan Salt Lake City toegewezen. Op 10 december 1998 kwam het schandaal aan het licht toen IOC lid Marc Holder bekend maakte dat een aantal IOC leden waren omgekocht. Dit schandaal leidde uiteindelijk tot het aftreden van een aantal IOC leden en een aanscherping van de regels omtrent het aanwijzen van de organisator van de daaropvolgende spelen.

Hoogtepunten

Skeleton maakte voor het eerst sinds de Spelen van 1948 weer op het programma.
Voor het eerste stond er ook voor de vrouwen een bobslee onderdeel op het programma.
De Utah Olympic Oval is gelegen op een hoogte van 1.425 meter en daarmee de hoogst gelegen overdekte schaatsbaan.
De Australische shorttrackschaatser Steven Bradbury was vooraf niet getipt als kanshebber. In de halve finale op de 1.000 m lag hij ver achter zijn concurrenten, twee deelnemers kwamen echter ten val en een derde werd gediskwalificeerd en zo wist Bradbury toch de finale te bereiken. Wederom leek hij geen rol van betekenis te kunnen spelen. Zijn tegenstanders gingen met hun vieren de laatste bocht in en Bradbury lag bijna een halve baan achter. Een massale val partij schonk hem echter als nog de overwinning en daarmee de eerste gouden medaille voor Australië tijdens de Winterspelen.
Ook China won voor het eerst gouden medailles op de winterspelen, alle twee bij het shorttrack.
Ole Einar Bjoerndalen (Noorwegen) wist alle vier de onderdelen bij de biatlon te winnen.

Nederlandse prestaties

Tijdens de openingsceremonie werd het Nederlandse team (veertien mannen en dertienvrouwen) vooraf gegaan door Nicolien Sauerbreij (snowboarden) die de vlag droeg.
Gerard van Velde weet verrassend de 1.000 meter te winnen door het schaatsen van een nieuw wereldrecord (1:07.18). Hij was bij de twee voorgaande spelen elke keer net buiten de prijzen gevallen (twee maal vierde) maar deze keer wist hij boven zich zelf uit te stijgen.
Jochem Uytdehaage schaatst drie wereldrecords. Op de 1.500 meter is een paar ritten later Derek Parra nog sneller en wint Uytdhaage slechts zilver. Op de vijf en tien kilometer blijken zijn tijden wel goed genoeg voor de titel. Vooral zijn tijd op de tien kilometer van 12:58.92 waarmee hij als eerste schaatser onder de dertien minuten duikt maakt indruk.
Marathonschaatsster Gretha Smit legt beslag op de zilveren medaille op de 5.000 meter achter Claudia Pechstein.

Nederlandse medailles

Winnaar	Onderdeel
Goud (3)
Gerard van Velde	schaatsen, 1.000 m.
Jochem Uytdehaage	schaatsen, 5.000 m.
Jochem Uytdehaage	schaatsen, 10.000 m.
Zilver (5)
Jan Bos	schaatsen, 1.000 m.
Jochem Uytdehaage	schaatsen, 1.500 m.
Renate Groenewold	schaatsen, 3.000 m.
Gretha Smit	schaatsen, 5.000 m.
Gianni Romme	schaatsen, 10.000 m.
Brons (0)

Toegekende Medailles

Schandalen

Dopinggevallen

Voor het eerst in de geschiedenis is het product darbepoëtin, bekend als NESP of Aranesp, gevonden bij een dopingcontrole. De langlaufers Johann Mühlegg (Spanje), Larisa Latsoetina (Rusland) en Olga Danilova (Rusland) werden betrapt met een te hoog hemoglobinegehalte. Hun gouden medailles voor de betreffende wedstrijden werden hen afgenomen en aan de nummers twee gegeven.

Corruptie

Het kunstrijden kende een curieus conflict tussen de Canadese en Russische deelnemende paren. De jury had het Russische paar tot winnaars uitgeroepen, maar na protesten van de Canadezen en aanhoudende druk van de publieke opinie werd de jurering doorgelicht. Het Franse jurylid bekende niet objectief te hebben gehandeld, waarna ook het Canadese paar door het IOC een gouden medaille werd toegekend.

Medaillespiegel

Positie	Land	Goud	Zilver	Brons	Totaal
1	Noorwegen	13	5	7	25
2	Duitsland	12	16	8	36
3	Verenigde Staten	10	13	11	34
4	Canada	7	3	7	17
5	Rusland	5	4	4	13
6	Frankrijk	4	5	2	11
7	Italië	4	4	5	13
8	Finland	4	2	1	7
9	Nederland (NL)	3	5	0	8
10	Oostenrijk	3	4	10	17

Externe links

Olympische Spelen

Olympische Zomerspelen

1896 | 1900 | 1904 | 1906* | 1908 | 1912 | 1916 | 1920 | 1924 | 1928 | 1932 | 1936 | 1940 | 1944 | 1948 | 1952 | 1956 | 1960 | 1964 | 1968 | 1972 | 1976 | 1980 | 1984 | 1988 | 1992 | 1996 | 2000 | 2004 | 2008 | 2012

Olympische Winterspelen

1924 | 1928 | 1932 | 1936 | 1940 |1948 | 1952 | 1956 | 1960 | 1964 | 1968 | 1972 | 1976 | 1980 |1984 | 1988 | 1992 | 1994 | 1998 | 2002 | 2006 | 2010

*De spelen van 1906 werden georganiseerd door het IOC, maar worden op dit moment niet officieel erkend door het IOC.

Zie ook
Portaal:Sport \| :Categorie:Sport \| Sport van A tot Z \| Sport \| Olympische Winterspelen