Stedentrips 1              net/05a_gif_234x60_nl.gif

Home
     


SurinameEmail deze pagina naar vriendenPrinter-vriendelijk formaatBookmark deze paginaWinkel voor artikelen gerelateerd aan SurinameVergroot de tekstgrootteVerklein de tekstgrootte

|| Dit artikel is aangedragen voor nominatie om een toekomstig Etalageartikel te worden. Heeft u een mening over dit artikel, stem dan mee. ||width=20px|

}

Republiek Suriname


(Vlag)


(Wapen)

Volkslied: God zij met ons Suriname
Officiële landstaal Nederlands
Hoofdstad Paramaribo
Regeringsvorm Republiek
Religie christendom 41%,
hindoeïsme 20%,
islam 13%
Oppervlakte
– % water
163.820 km²
1,1%
Inwoners
Dichtheid:
487.024 (2004)
3,0/km²
Munteenheid Surinaamse dollar (SRD)
Tijdzone UTC -3
Nationale feestdag 25 november
Web | Code | Tel. .sr | SUR | 597

Suriname (Republiek Suriname; Surinaams: Sranan) is een republiek aan de noordoostkust van Zuid-Amerika. Het grenst in het oosten aan Frans-Guyana, in het westen aan Guyana (voormalig Brits Guiana), in het zuiden aan Brazilië en in het noorden aan de Atlantische Oceaan. Suriname heeft zowel met Guyana als met Frans-Guyana een grensgeschil. Het land is 163.820 km² groot en heeft een kustlijn van 386 km.

Geschiedenis

Hoofdartikel: Geschiedenis van Suriname

Aan het einde van de Tweede Engelse Oorlog in 1667 werd in het Verdrag van Breda vastgelegd dat de Nederlandse kolonie Nieuw Nederland (de huidige staat New York), geruild zou worden met het destijds Britse Suriname. De naburige koloniën Berbice en Essequibo, ongeveer het huidige Guyana, werden reeds enkele decennia gekoloniseerd door Nederlanders. Suriname, Berbice en Essequibo vormen het zogenaamde Nederlands Guiana. Nederlands Guiana werd in 1815 nog eens verdeeld in Suriname, dat in Nederlands bezit bleef, en het huidige Guyana, dat een Britse kolonie werd, Brits Guiana. In 1954 verkreeg Suriname een semi-autonome status binnen Koninkrijksverband. Op 25 november 1975 werd Suriname onafhankelijk. Gouverneur Ferrier, premier Den Uyl en Koningin Juliana ondertekenden het verdrag. Sindsdien is de officiële benaming Republiek Suriname. Van 1980 tot 1989 was Suriname een dictatuur onder legerleider Desi Bouterse. Sindsdien is Suriname gaandeweg gestabiliseerd, al bleven de banden met Nederland enigszins stroef.

Zie ook: Lijst van gouverneurs en presidenten van Suriname

Geografie

De hoofdstad van Suriname is Paramaribo. De plaatsen Nieuw-Nickerie ten westen van Paramaribo, en Albina, dat gelegen is aan de oostelijke grensrivier de Marowijne, zijn dorpen van enige allure, hoewel Albina tijdens de binnenlandse oorlog vrijwel geheel werd verwoest en de opbouw zeer moeizaam verloopt.

Belangrijke rivieren zijn de Suriname, de Coppename, de Tapanahoni, de Saramacca en de Corantijn, die de grens met Guyana vormt. Alle rivieren lopen van het zuiden naar het noorden.

De noordelijke strook van 26 tot 100 km breed is moerasgebied (zwamp).

Het middengedeelte van Suriname bestaat uit een laag, glooiend bosland, dat door houtkap her en der dreigt te veranderen in savanne.

In de zuidelijke helft van het land liggen drie omvangrijke gebergteketens, het Oranjegebergte, Wilhelminagebergte en het Eilerts de Haangebergte (genoemd naar een Nederlandse ontdekkingsreiziger uit de 19e eeuw). De hoogste top is de Julianatop (1230 meter).

Natuur en klimaat

Suriname heeft een tropisch regenwoudklimaat, met een grote- en kleine regentijd en kent een grote verscheidenheid aan flora en fauna. Nog altijd is het overgrote deel van Suriname met oerwoud bedekt. Het is daarom een geliefd studieoord voor biologen uit de gehele wereld. Op het strand bij Galibi bevinden zich bijzondere populaties zeeschildpadden. Er zijn bedreigingen voor de natuur, met name door de ontbossing en door verontreiniging als gevolg van kleinschalige mijnbouw (met name goudwinning). Suriname heeft echter een lange historie op het gebied van natuurbescherming en ook op dit moment zijn er verschillende organisaties actief, zoals Stinasu, 's Lands-bosbeheer en wwf-guiana's.

Districten

Hoofdartikel: Districten van Suriname

Suriname is onderverdeeld in tien districten: Paramaribo, Nickerie, Coronie, Saramacca, Wanica, Commewijne, Marowijne, Brokopondo, Para en Sipaliwini.

Overheid en politiek

Staatsvorm

Staatsvorm: constitutionele democratie. De grondwet dateert van 30 september 1987. Normaliter worden eens per vijf jaar landelijke parlementsverkiezingen gehouden. Suriname heeft een éénkamerparlement, De Nationale Assemblee. De Nationale Assemblee kiest met tweederde meerderheid de president. Het ministerskabinet wordt door de president samengesteld. In bijzondere gevallen komt de Volksvergadering bijeen; deze bestaat uit 879 leden van de verschillende volksvertegenwoordigingen. Deze volksvergadering komt o.a. bijeen als de assemblee geen tweederde meerderheid heeft voor een presidentskandidaat.

Rechtssysteem

Het rechtssysteem is gebaseerd op het Nederlands juridisch systeem, zij het dat er duidelijke verschillen zijn op enkele punten. Zo wordt het Hindoestaanse huwelijk ook als rechtsgeldig huwelijk erkend.

Staatshoofd

Staatshoofd (zijnde president) én regeringsleider vanaf mei 2005 is Ronald Venetiaan. Vice-president is Ramdien Sardjoe.

(Voormalige) presidenten en premiers/vice-presidenten: Jopie Pengel, Jules Sedney, Johan Ferrier, Henck Arron, Henck Chin a Sen, Errol Alibux, Wim Udenhout, Pretaap Radhakishun, Ramsewak Shankar, Johan Kraag, Ronald Venetiaan en Jules Wijdenbosch.

Politieke partijen

Politieke partijen die deelnamen aan de verkiezingen in mei 2005 en hun zetelaantal in de Nationale Assemblee (51 zetels):

Defensie

Suriname beschikt over het Nationale Leger, dat tevens een bescheiden marine- en luchtmacht omvat. Oproepbaar en getraind: circa 7000 man. Voor civiele ordehandhaving: de burgerlijke politie.

Internationale conflicten

  • Tussen de rivieren de Litani en de Marowijne ligt een gebied dat wordt betwist door Suriname en Frankrijk (Frans-Guyana).
  • Tussen de rivieren de Boven-Corantijn (door Guyana New River genoemd) en de Coeroeni en de Koetari ligt een gebied dat wordt betwist door Suriname en Guyana. Dit gebied staat in Suriname bekend als het Tigri-gebied, en in Guyana als de New River Triangle. Bovendien beschouwt Suriname de linkeroever van de Corantijn als grens, terwijl Guyana het midden van de rivier als grens beschouwt. (Zie ook: Berbice.) Een derde grensconflict betreft de zeegrens tussen de twee landen voor de monding van de Corantijn. Een oplossing van dit laatste geschil is urgent geworden door olievondsten in dit zeegebied. Het geschil is voorgelegd aan het zeerechttribunaal (ITLOS) in Hamburg.
  • Illegale drugshandel: Suriname wordt beschouwd als doorvoerland van illegale drugs vanuit Zuid-Amerika naar Europa en Brazilië, met name cocaïne uit Colombia.
  • Illegale wapenhandel: Suriname wordt beschouwd als doorvoerland voor wapens-voor-drugs transacties, met name vinden transacties plaats met de Columbiaanse rebellenbeweging FARC.

Bevolking

De meeste van de 487.024 (2004) inwoners wonen in het noorden van het land, in de districten Paramaribo, Wanica en Nickerie. Het dunstbevolkste district is Sipaliwini, dat het grootste deel van het binnenland omvat.

Samenstelling van de bevolking

De Surinaamse bevolking bestaat uit een mengsel van verschillende etnische groepen:

Typering: overwegend werkzaam in administratie en handel, kleine landbouwers. Godsdienst: overwegend aanhangers van het Hindoeïsme, circa 10 % is moslim.

Typering: overwegend werkzaam in administratieve banen en in de mijnbouw. Hun gezinsstructuur vertoont sterk matriarchale trekken. Godsdienst: overwegend christendom. Woongebieden: voornamelijk de districten Paramaribo en Wanica.

  • Bosnegers (Businenge) of Marrons, nakomelingen van gevluchte Afrikaanse slaven, worden ook wel met een minder correcte term boslandcreolen genoemd. Aukaners (Ndyuka) en Saramakaners bewoonden afgelegen bosgebieden (Brokopondo, Marowijne, Saramacca), maar trokken later door de openlegging van het binnenland ook naar Paramaribo en andere plaatsen.

Typering: landbouwers (kostgrondje), handelaars. Godsdienst: veelal beoefenaars van de winti; geesten- en voorouderverering. Ook 'wisi' (hekserij) behoort tot het cultureel erfgoed. Matrilineaire verwantschapsstructuur.

  • Javanen, nakomelingen van de contractarbeiders uit het toenmalige Nederlands-Indië. Het district Commewijne wordt van oudsher overwegend bevolkt door Javanen. Een aantal plaatsen binnen het district hebben zelfs Javaanse namen. Daarnaast wonen velen van hen in Lelydorp en in de districten Paramaribo en Wanica.

Typering: Overwegend kleine landbouwers, handelaars. Sterke onderlinge harmonie, roekoen genoemd. Godsdienst: overwegend moslim, daarnaast beoefenaars van geesten- en voorouderverering.

  • Chinezen, nakomelingen van contractarbeiders uit Hongkong of Nederlands-Indië. Chinezen wonen voornamelijk in de districten Paramaribo en Wanica. Veelal handelaars. Hedentendage is er een toename van migratie vanuit China naar Suriname. De sterk groeiende behoefte van China naar bijvoorbeeld hout en mineralen maakt Suriname zeer aantrekkelijk voor Chinese ondernemers.
  • Indianen, de oorspronkelijke bewoners van Suriname. Zij wonen vooral in de districten Paramaribo, Wanica, Marowijne en Sipaliwini. Te onderscheiden in:

Typering: De indianen leven van kleinschalige landbouw, visserij en jacht en op bescheiden niveau van kunstzinnige nijverheid. Veel jongeren trekken naar Paramaribo. Godsdienst: de Trio zijn sinds eind jaren '60 van de 20e eeuw overwegend christen. Ook onder de Akuriyo en sommige andere stammen vindt men christenen. De overigen hangen traditionele natuurgodsdiensten aan, waarbij geesten- en voorouderverering een grote plaats innemen.

  • Blanken en kleurlingen (nakomelingen van de Nederlanders en andere Europeanen, Libanezen, Syriërs en Anglo-Amerikanen). Hun invloed op de samenleving is groter dan hun aantal (ca. 1 %). Zij wonen vooral in de districten Paramaribo en Wanica. Godsdienst: voornamelijk christen, sommigen moslim. De blanken welke of recentelijk in Suriname zijn komen wonen, of geen gemengd bloed hebben, staan bekend als bakra's. De afstammelingen van de blanke kolonisten die in het midden van de 19e eeuw uit Groningen en Gelderland kwamen, staan bekend als boeroe's.
  • Nakomelingen van Portugese Joden. In hun geschiedenis speelt de Jodensavanne een grote rol. Godsdienst: Overwegend aanhangers van de joodse godsdienst (Joodse Synagoge in Paramaribo).
  • Een nieuwe en groeiende groep inwoners van Suriname zijn de Brazilianen. Aanvankelijk naar Suriname gekomen om goud te zoeken, maar steeds meer nemen ze actief deel in andere branches.

Bij de zevende volkstelling in 2004 waren de verhoudingen tussen de grootste bevolkingsgroepen als volgt:

  • 27,4 % Hindoestanen
  • 17,7 % Creolen
  • 14,7 % Bosnegers of Marrons
  • 14,6 % Javanen
  • 12,5 % Gemengde afkomst
  • 6,5 % Andere groepen
  • 6,6 % Geen gegevens

De bevolkingsgroepen onderling zijn op cultureel, politiek en sociaal niveau weinig geassimileerd. Dit is grotendeels een gevolg van de koloniale arbeidspolitiek, die gericht was op het behoud van het plantagesysteem. Vooral het politiek toneel wordt sinds jaar en dag achter de schermen beheerst door een strijd om de macht tussen de grootste bevolkingsgroepen: de Creolen, de Hindostanen en de Javanen. Religieuze en etnische scheidslijnen lopen vrijwel parallel.

Surinamers in Nederland

In Nederland leven circa 350.000 Surinamers, waarvan velen na de onafhankelijkheid, na de militaire coup van 1980 of na de Decembermoorden van 1982 uit Suriname vertrokken. De meeste van hen zijn met redelijk succes in de Nederlandse samenleving geïntegreerd. Voor de Surinaamse samenleving betekende deze uittocht evenwel een gevoelige aderlating: onder de emigranten was veel geschoold kader en slechts een handjevol daarvan kwam later terug. Dit had een enorme remmende werking op velerlei gebied (braindrain).

Bekende Surinamers in Nederland

Politiek
  • Carry-Ann Tjong-Ayong (1941) Zij is klinisch pedagoge. Zij was de eerste zwarte vrouw in de Provinciale Staten. Van 1990 tot 1997 zat zij voor GroenLinks in de Provinciale Staten van Utrecht. Daarna tot 2000 in de gemeenteraad van Utrecht. Na een hersenbloeding werd zij schrijfster en dichter. Zij genoot maatschappelijke bekendheid door haar vele projecten in de Derde Wereld en in Nederland.
  • Kathleen Ferrier (1957) Zit voor het CDA voor een tweede termijn in de Tweede Kamer. Zij is bekend in de kerkelijke wereld (SOW-Kerken), en studeerde Spaans en Portugees.
  • Philomena Bijlhout (1957). Moest enkele uren na haar beëdiging als staatssecretaris aftreden vanwege onjuiste informatie over haar lidmaatschap van en deelname aan de Surinaamse militie ten tijde van en na de decembermoorden in 1982.
Theater en muziek

Denise Jannah, Gerda Havertong, Helen Kamperveen, Manoushka Zeegelaar-Breeveld, Howard Komproe, Jörgen Raymann

Schrijvers

Enkele belangrijke schrijvers zijn: Anton de Kom, Albert Helman, Hugo Pos, Astrid Roemer, Edgar Cairo, Clark Accord. Zie verder de Lijst van Surinaamse schrijvers.

Cultuur

Taal

In Suriname worden twintig talen gesproken. De officiële taal is het Nederlands. De lingua franca Sranan (in de volksmond Surinaams), wordt als volkstaal tegenwoordig door vrijwel elke Surinamer gesproken.

Andere talen (het aantal vermelde sprekers is een ruwe schatting):

  • Aziatische talen: Sarnami Hindustani (140.000 sprekers in Suriname, Surinaamse variant van het Hindi); Javaans (60.000) en Chinees (6000)
  • Creolentalen (24.000 sprekers), waaronder Saramaccaans (12.500) en Matawai (2000).
  • Het Aukaans of Ndyuka, het Paramakaans, het Boni, Bonni of Aluku, en het Kwinti (klein aantal sprekers)
  • Indiaanse talen, onderverdeeld in drie taalfamilies:
    • Het Karaïbs, het Kalina of Karaïbisch (2000), het Trio en Wayana (samen 600 sprekers)
    • Arowakse talen: Lokono (Arowaks, 1200)
    • Warause talen: Warau (vermoedelijk in Suriname niet meer gesproken)
  • Euro-Aziatische talen: Engels en het Libanees (Libanese variant van het Arabisch) (klein aantal sprekers).

Qua aantallen sprekers zijn derhalve de belangrijkste talen in Suriname achtereenvolgens het Nederlands, het Sranan Tongo, het Sarnami Hindostani, en het Javaans.

Sinds 2005 is Suriname lid van de Nederlandse Taalunie. Meer dan 500 woorden uit het Surinaams-Nederlands zijn dan ook in de nieuwste versie van het Groene Boekje opgenomen.

Wikibooks heeft een cursus over dit onderwerp: Cursus Allochtone talen in Suriname (in opbouw)

Literatuur

Hoofdartikel: Surinaamse literatuur
Het merendeel van de teksten uit de Surinaamse literatuur zijn geschreven in het Nederlands of het Sranan, al is er sinds 1977 ook een belangrijke opkomst geweest van literatuur in het Sarnami. Geschreven teksten in de andere talen zijn schaarser, maar in bijna alle talen bestaat er nog een levendige orale literatuur.

Media

  • Radiozenders: 4 AM-zenders, 13 FM-zenders en 1 kortegolfzender (sinds 1998)
  • TV-zenders: 3, plus 7 herhaalstations. Diverse programma's van de Nederlandse publieke omroep worden via een Surinaamse zender uitgezonden
  • Kranten: De Ware Tijd; Dagblad Suriname; De Nieuwe Krant; De West
  • Internetlandcode: sr

Godsdienst

Bij de zevende volkstelling in 2004 was de verhouding tussen de godsdiensten als volgt:

Economie

Suriname is zeer rijk aan natuurlijke hulpbronnen en wordt op grond daarvan wel als zeventiende land op de lijst van rijkste landen geplaatst. De natuurlijke hulpbronnen omvatten onder andere hout, bauxiet, goud en porseleinaarde (kaolien). Ook bevinden er zich kleine hoeveelheden nikkel, koper, platina en ijzererts.

De grootste pijler van de Surinaamse economie is de winning van bauxiet door Suralco en Billiton bij het plaatsje Moengo, niet ver van Albina. Van de Surinaamse export komt 70 procent op rekening van het bauxiet. Aanverwante industrie: aluinaardefabriek en aluminiumsmelterij (Billiton en Alcoa). Ten zuiden van Paramaribo is door de aanleg van een stuwdam in de rivier de Suriname het Prof. Dr. Ir. W.J. van Blommesteinmeer ontstaan; een waterkrachtcentrale gevoed door het meer, levert elektriciteit, onder meer voor de productie van aluminium. Bouwonderneming: Alcoa.
Andere takken van de economie zijn landbouw en visserij, houtwinning (Bruynzeel) en handel. Landbouwproducten: rijst, bacoven (bananen), palmpitten, kokosnoten, pinda's, rundvlees, kippen, bosproducten, garnalen. Export: onder meer rijst, garnalen, bacoven en palmolie. Import: Consumptiegoederen, olieproducten, voedingsmiddelen, katoen, productiemiddelen.

Munteenheid: de Surinaamse dollar (=100 cent); code: SRD. Per 1 januari 2004 is de Surinaamse gulden als munteenheid vervangen door de Surinaamse dollar. De koers is met een factor duizend teruggebracht. Duizend Surinaamse guldens is dus 1 Surinaamse dollar geworden. Een eigenaardig bijeffect is dat het oude muntgeld, dat door de devaluatie niet meer werd gebruikt, opeens het duizendvoudige waard is geworden.

Onderwijs

Gratis en verplicht voor kinderen tussen 6 en 12 jaar. 93% van de totale bevolking kan lezen en schrijven. Suriname heeft sinds 1967 een universiteit, de 'Anton de Kom Universiteit'. Een probleem is het chronisch tekort aan onderwijzend personeel, vooral voor scholen in het binnenland.

Gezondheidszorg

Academisch Ziekenhuis Paramaribo. Problemen in de gezondheidszorg zijn grotendeels te wijten aan gebrek aan overheidsgelden; aan de emigratie van artsen en verplegend personeel (braindrain); en aan de gebrekkige transportmogelijkheden.

Transport

  • Luchtvaart:
    1 nationale luchtvaartmaatschappij, de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM)
    2 binnenlandse/regionale luchtvaarmaatschappijen, Bluewing Airlines en Gumair
    1 nationale luchthaven: Johan Adolf Pengel International Airport (Zanderij)
    4 vliegvelden met verharde landingsstrips
    41 vliegvelden met onverharde landingsstrips
  • Treinvervoer:
    Suriname bezit de restanten van de voormalige Lawaspoorweg (enkelvoudig spoor) van Onverwacht naar Brownsberg (oorspronkelijk van Paramaribo naar Dam), die sinds de jaren tachtig niet meer in gebruik is, plus de spoorlijn van Apoera naar het Bakhuisgebergte (100 kilometer 'van nergens tot nergens'), aangelegd in 1976. Deze is nooit officieel in gebruik genomen. Vrijwel al het rollend materieel is verroest of doorverkocht.
  • Wegverkeer:
    Verharde wegen: 1178 km (1996)
    Onverharde wegen: 3352 km (1996)
    Men rijdt er links, net zoals in het Verenigd Koninkrijk en Japan. Veel personenauto's worden uit Japan geïmporteerd, met name tweedehands. De vrachtwagens komen dikwijls tweedehands uit Nederland en hebben als gevolg hiervan het stuur aan de verkeerde kant.
  • Vervoer over het water:
    Dit is voor Suriname de belangrijkste transportmogelijkheid.
    In totaal is er 1200 km aan bevaarbare waterwegen.
    Havens: Albina, Moengo, Nieuw-Nickerie, Paramaribo, Paranam en Wageningen.

Zie ook

Externe links



Pagina geladen in 0.466 seconden.

Terug naar boven | Sitemap bekijken | Hulp



Arts & Crafts | Australia Travel | Autos | Books | Business | Career & Jobs | Cars | Computer/Tech | Education | Entertainment | Family & Relationships | Finance | Food | Health | Home & Garden | Hotel Bookings | India | Internet | Law | Malaysia | Medical | Money | Pets | Real Estate | Self Help | Sports | Travel | Women