Volkenbond

De Volkenbond werd op 25 januari 1919 opgericht (eerste algemene vergadering op 10 januari 1920) op basis van het Verdrag van Versailles en gevestigd in Genève, met de intentie om via een supranationale organisatie 'een einde aan alle oorlogen' te maken.

Hoewel vooral de Amerikaanse president Woodrow Wilson met zijn veertien punten de aanzet tot de vorming van deze organisatie gaf, werd het Verdrag van Versailles niet geratificeerd door het Amerikaanse Congres, waardoor de Verenigde Staten van Amerika ook niet toetraden tot de Volkenbond.

Behalve de overwinnaars van de oorlog werden ook de neutrale mogendheden tot de organisatie toegelaten. Duitsland en de Sovjet-Unie werden aanvankelijk geweerd, en pas na het verdrag van Locarno toegelaten.

Aanvankelijk boekte de organisatie enige successen. Het was bijvoorbeeld onder auspiciën van de Volkenbond dat de voormalige Duitse koloniën als mandaatgebieden aan het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, België en Japan overgedragen werden. Ook organiseerde de bond enige referenda in omstreden gebieden in Oost-Europa.

De bond was echter te zwak en bijvoorbeeld niet in staat om een van de leden, Ethiopië, tegen de koloniale ambities van een ander lid, Italië, te beschermen. Wel werden sancties ingesteld, met name een verbod van olieleveranties aan de verdragschender. Hetzelfde lot trof Japan, dat in 1931 Mandsjoerije was binnengevallen.

Met de komst van Hitler en Mussolini werd de onmacht maar al te duidelijk. Met het uittreden van Duitsland verloor de bond zijn betekenis. Al tijdens de Tweede Wereldoorlog werd zijn opvolger in de steigers gezet. Hij werd opgeheven op 19 april 1946.

De Verenigde Naties kan worden gezien als de opvolger.